Kategoria: Bez kategorii

KONKURS

Drodzy Rodzice!
Zachęcamy serdecznie do wzięcia udziału wraz z dzieckiem w naszym konkursie na „Najciekawszą maskę karnawałową”.

Szczegółowe informacje znajdziecie Państwo na plakatach w przedszkolu oraz u organizatorów konkursów. Zapraszamy, nagrody czekają.

09.12 przedstawienie teatralne w wykonaniu rodziców z gr. „0”

Drodzy Rodzice !

dnia 09.12. o godz. 15 odbędzie się dla wszystkich przedszkolaków przedstawienie teatralne pt.”Rzepka”,

w wykonaniu rodziców z grupy „0”.

W miarę możliwości prosimy tego dnia odbierać dzieci po występie (koło godz. 15.30).

 

Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna Poznań
Aktywne soboty!!!

Drodzy Rodzice od września ruszają w naszym przedszkolu Aktywne Soboty!!! Pierwsza okazja do zabawy będzie już 17 września w godzinach 10-12. Zapraszamy do wspólnej zabawy!!!

Drodzy Rodzice!
Drodzy Rodzice!

Informujemy, iż 20 września odbędzie się w naszym przedszkolu „Dzień przedszkolaka”. Dzieci będą uczestniczyły we wspólnej zabawie, konkursach i grach zespołowych. Nie zabraknie uśmiechu i radości:)

Więcej

Kategoria:Bez kategorii, Przedszkole Borowik - Bydgoszcz

Wycieczka do Szkoły Podstawowej nr 4

Drodzy Rodzice!
13.06- grupa „Żabek” wybiera się na pieszą wycieczkę do Szkoły Podstawowej nr 4. Prosimy aby dzieci były ubrane stosownie do pogody.

Więcej

Kategoria:Bez kategorii, Przedszkole Borowiki - Bydgoszcz

DYSLEKSJA I RYZYKO DYSLEKSJI

DYSLEKSJA I RYZYKO DYSLEKSJI

Terminem „dysleksja” określamy trudności w czytaniu (nauce czytania), przy czym często współwystępują problemy z pisaniem, zarówno pod względem graficznym (dysgrafia), jak i ortograficznym (dysortografia). Dysleksję można stwierdzić u dzieci, których iloraz inteligencji jest w normie. Dzieci
z niedosłuchem czy wadą wzroku również mogą cierpieć na dysleksję, ponieważ jej przyczyny nie są bezpośrednio związane z wadą zmysłów. Przyczyn dysleksji nie należy również upatrywać w ogólnych zaburzeniach rozwoju. Jest ona wynikiem nieprawidłowej pracy centralnego układu nerwowego, zmian
w jego strukturze (mogą to być np. mikrouszkodzenia mózgu, powstałe w wyniku niedotlenienia okołoporodowego), przez co zaburzona jest praca funkcji poznawczych i motorycznych. Wynikiem tego mogą być trudności w przetwarzaniu bodźców wzrokowych i słuchowych, które mogą objawiać się trudnościami w czytaniu i pisaniu. Nie bez znaczenia jest również to, czy w rodzinie ktoś cierpi na dysleksję.

Już u małych dzieci można zauważyć pewnie symptomy, które mogą (chociaż nie muszą!) świadczyć o problemach dyslektycznych. Mówimy wtedy o tzw. ryzyku dysleksji.

OBJAWY RYZYKA DYSLEKSJI:

Wiek niemowlęcy i poniemowlęcy:

– opóźnia się rozwój ruchowy i rozwój mowy: później pojawiają się pierwsze słowa, później zaczynają chodzić czy siedzieć. Są mało zręczne manualnie.

Wiek przedszkolny (3 – 5 lat):

– małą sprawność ruchowa w zakresie całego ciała: słabo biega, jest niezdarne
i z trudem utrzymuje równowagę, nie umie schodzić po schodach;

– sprawność rąk jest niska: niechętnie uczy się samoobsługi (zapinanie guzików, wiązanie butów itp.), nie lubi zabaw manipulacyjnych jak nawlekanie korali, źle trzyma ołówek i nie kontroluje nacisku nim;

– koordynacja wzrokowo-ruchowa jest również zaburzona: trudno mu jest budować z klocków, rysunki są prymitywne i bardzo proste. Jako trzylatek, nie umie narysować koła; jako czterolatek: kwadratu i krzyża, jako pięciolatek: trójkąta;

– nie ustala się lateralizacja: naprzemiennie używa obu rąk;

– pojawiają się zaburzenia rozwoju spostrzegania: trudności w układaniu puzzli czy układanek;

– opóźniony rozwój mowy;

– wady wymowy;

– trudności z wypowiadaniem złożonych wyrazów, budowaniem wypowiedzi, zapamiętywaniem nazw;

– trudności z analizą i syntezą sylabową.

Dzieci w wieku od 6 – 7 lat:

– cały czas obniżona jest sprawność ruchowa;

– dziecko nie umie wykonywać precyzyjnych ruchów, jak np. używanie widelca, zawiązanie kokardy;

– utrzymuje się oburęczność;

– problem z orientacją w schemacie ciała i przestrzeni;

– trudności w rysowaniu kolejnych figur geometrycznych czy szlaczków;

– problem z wyszukiwaniem elementów różniących obrazki, wzrokowym wyróżnianiem elementów z całości i ich syntetyzowaniem, układaniem według wzoru;

– niepoprawne używanie wyrażeń przyimkowych;

– wady wymowy (szczególnie paralalie, czyli w których głoski zamieniane są na inne i które wynikają z zaburzeń słuchu fonemowego);

– problemy z analizą i syntezą głoskową i sylabową, wydzielaniem głosek ze słów, odgadywaniem, jaka głoska jest na początku słowa;

– trudności w nauce czytania: bardzo wolne tempo, głoskuje słowo, ale nie zawsze wie, jakie wyraz odczytało, nie rozumie przeczytanego tekstu;

– przy pierwszych próbach pisania: litery i cyfry zwierciadlane, zapis od prawej do lewej strony.

Dziecko, u którego stwierdzi się ryzyko dysleksji, jak najbardziej powinno znaleźć się pod opieką psychologiczno-pedagogiczną, aby wyeliminować ewentualne trudności.

OBJAWY DYSLEKSJI:

Dysleksję stwierdza się u w klasach IV – VI, a diagnozę o dysleksji stawia się po kilkumiesięcznej terapii. Obowiązuje do końca nauki.

U dzieci w wieku szkolnym (klasa od 1 – 3):

– dziecko jest mało sprawne ruchowo (np. nie może nauczyć się jazdy na rowerze trzykołowym czy łyżwach, nie lubi zajęć z wychowania fizycznego);

– obniżona jest sprawność ruchowa rąk: dziecko ma nadal problemy
z samoobsługą, nie potrafi złapać piłki lub prawidłowo jej rzucić do celu; związane jest to także z koordynacją pracy oko-ręka: dziecko nie lubi rysowania i pisania, ma problemy ze zmieszczeniem się w liniach, źle trzyma długopis, przyciska go za mocno;

– nie ma nadal ustalonej lateralizacji (używa obu rąk naprzemiennie);

– ma problemy z określeniem w schemacie ciała i przestrzeni (np. mylą mu się strony lewa – prawa, nie umie określić położenia przedmiotów względem siebie);

– ma problemu z zapamiętywaniem, szczególnie sekwencji (wiersze, tabliczka mnożenia, nazwy miesięcy itp.);

– pojawiają się zaburzenia rozwoju językowego: wady wymowy, przekręcanie złożonych wyrazów, słowa i zdania są niepoprawne gramatycznie;

– trudności w pisowni: dziecko nie może zapamiętać kształtu liter, myli je (zwłaszcza te podobne, jak „p” lub „b”), opuszcza, które wiążą się ze spostrzeganiem wzrokowych oraz pamięcią wzrokową; dziecko ma również trudności w pisowni, które są związane ze spostrzeganiem słuchowym, słuchowym różnicowaniem dźwięków oraz pamięci słuchowej: myli głoski podobne, np. „k” i „g”, „p” i „b”. Głoski są także opuszczanie i przestawiane;

– spore trudności w czytaniu: dziecko ciągle głoskuje bądź sylabizuje, czyta powoli, słabo rozumie tekst.

Dzieci od klasy 4 i powyżej:

– utrzymują się wyżej wymienione objawy;

– w pisowni pojawiają się i utrzymują błędy ortograficzne;

– pojawiają się problemy w nauce na innych przedmiotach, które wymagają dobrej percepcji słuchowej i wzrokowej, np. na lekcjach geografii orientacja na mapie, na lekcji historii – zapamiętywanie dat. Pojawiają się problemy
w opanowaniu języka obcego, podobne jak przy nauce czytania i pisania języka ojczystego.

Nie wszystkie objawy, które wymienione zostały wyżej, muszą świadczyćo zaburzeniach dyslektycznych, nie każdy objaw musi wystąpić u dziecka, aby została u niego stwierdzona dysleksja. Dopiero po specjalistycznym badaniu psychologiczno-pedagogicznym oraz wykluczeniu ewentualnych problemów zdrowotnych można stwierdzić u dziecka dysleksję.

Opracowano na podstawie:

M. Bogdanowicz, „Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu – dysleksja rozwojowa” [w:] „Logopedia. Pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki, tom 2”, red. T. Gałkowski, G. Jastrzębowska, Opole 2003

Więcej

Kategoria:Bez kategorii

OPÓŹNIONY ROZWÓJ MOWY

On jeszcze nie musi mówić” – taki mit krąży nadal wśród nie tylko rodziców, ale także pediatrów i lekarzy. Tymczasem mowa, a dokładnie kłopoty z nią, mogą być wskazówką, że ze zdrowiem i rozwojem dziecka może być coś nie tak. Faktem jest, że u niektórych dzieci obserwuje się tzw. „opóźniony rozkwit mowy” – po 3. roku życia dziecko, które nie mówiło, zaczyna nagle mówić. Taka jest „uroda” tych dzieci i ciężko jest wskazać przyczynę tego zjawiska. Logopedia jednak mówi o zjawisku „prostego opóźnionego rozwoju mowy”. Diagnozuje się go u tych dzieci,
u których nie ma stwierdzonych żadnych chorób czy niepełnosprawności (niedosłuchy, upośledzenia, choroby układu nerwowego, choroby i zaburzenia psychiczne itp.). Dzieci te mówią bardzo mało albo wcale, posługują się głównie wyrazami dźwiękonaśladowczymi (np. zamiast powiedzieć „kot” wciąż mówią: „miau”). Ewentualnie, używają kilku bardzo łatwych do wymówienia wyrazów.
W wieku trzech lat nadal nie posługują się zdaniami ani zwrotami dwu-wyrazowymi. Często nadużywają gestów, np. wskazywania bądź kiwania głową na „tak” lub „nie”. Dzieci te bardzo dobrze rozumieją polecenia, potrafią wskazać na obrazkach obiekty, o które się je poprosi. Bardzo często towarzyszy im opóźniony rozwój artykulacji, co oznacza, że poszczególne głoski pojawiają się później niż powinny, a bardzo często nie pojawiają się wcale (albo potrafią wymówić daną głoskę w izolacji, problemem jest już wypowiedzenie jej w sylabach czy słowach).

Bardzo ważne jest odnalezienie przyczyny, dla której dziecko nie posługuje się mową adekwatną do swojego wieku. Może to wynikać z:

  • zaniedbań środowiskowych: dziecko otrzymuje za mało stymulacji do mówienia, nie rozmawia się z nim, otrzymuje zbyt mało wzorców prawidłowej mowy, rodzice nie oczekują słownej odpowiedzi, nie wchodzą w interakcję z dzieckiem, nie interesuje ich mowa dziecka, jest ono lekceważone;

  • nadmiernej opiekuńczości: dziecko jest wyręczane w mówieniu, rodzice nie „stawiają poprzeczki wyżej”, bowiem potrafią rozpoznać po geście czy minie dziecka, czego chce, zasypują dziecko słowami nie wchodząc w interakcję z nim; posługują się mową na poziomie dziecka;

  • aparat wykonawczy mowy rozwija się wolniej, wiąże się to z rozwojem osłonek mielinowych w układzie nerwowym i przewodnictwem bodźców.

Nigdy nie należy bagatelizować tego, że dziecko nie mówi, szczególnie jeśli ukończyło 3. rok życia, bowiem zawsze bardzo ważne jest znalezienie przyczyny.
W sytuacji, gdy logopeda rozpoznaje opóźniony rozwój mowy, przeprowadza badanie logopedyczne i może zalecić konsultacje: z psychologiem, neurologiem, laryngologiem bądź zlecić badanie słuchu czy też konsultację z audiologiem.

Zaniedbanie terapii prostego opóźnionego rozwoju mowy może spowodować szereg problemów: bardzo rozległe wady wymowy i utrwalanie się nieprawidłowej wymowy, czego następstwem są problemy w nauce czytania i pisania. Dzieci
z dużymi wadami wymowy mogą być nierozumiane przez otoczenie i rówieśników, co rodzić może frustrację, a także wpływać negatywnie na ich rozwój społeczny
i funkcjonowanie w grupie (np. biją inne dzieci, nie zgłaszają swoich potrzeb).

Opracowano na podstawie:

G. Jastrzębowska, O. Pelc – Pękala, „Diagnoza i terapia opóźnionego rozwoju mowy”, [w:] „Logopedia. Pytania i odpowiedzi. Podręcznik akademicki. Tom 2”, red. nauk. G. Jastrzębowska, T. Gałkowski, , Opole 2003

Więcej

Kategoria:Bez kategorii

KONTAKT Z PORADNIĄ

ADRES:

ul. Pocztowa 10, Dobrcz

(budynek, w którym mieści się Przedszkole Niepubliczne „Słoneczko” oraz poczta)

TELEFON: 518 675 600

CZYNNE: pn – pt 14.00 – 17.00

sb 9.00 – 15.00

Więcej

Kategoria:Bez kategorii